music and video samples of Rage d'Amours
         De Nederlandse Opera

 

 


The Holland Festival-production of Rage d'Amours, premiered on June 17 2005, was received with great enthusiasm by press and audience. De Volkskrant spoke of 'the revelation of the 2005 Holland Festival', NRC Handelsblad of 'a fascinating and overwhelming double bill together with the McGonagall-Lieder'. 'Every bar of the score of Rage d'Amours permeates a sinister beauty', wrote de Standaard. For more details and insight into what critics had to say (both in English and Dutch), check out Reviews

  

This second production of Rage d'Amourswas staged by Guy Cassiers and designed by Peter Missotten. Sopranos Claron McFadden, Barbara Hannigan and Young Hee Kim performed the role of Juana la Loca. The cast further consisted of Hillary Summers, Tracey Welborn, Romain Bischoff, Pascal Bertin, Mark Tevis, Quirijn de Lang and Harry van der Kamp.
Rage d'Amours was commissioned by the Boston Symphony Orchestra for the Tanglewood Music Center. It received its first performances in August 2003, sung by Lucy Shelton, Rochelle Bard and Amy Synatzske, staged by Chay Yew and with Stefan Asbury conducting the TMCO. On this occassion, the New York Times praised Rage d'Amours as "a formidable work... a score that keeps you hooked... with Rage d'Amours Mr. Zuidam announces himself as a composer to reckon with."


       



Rage d'Amours is an essay on passion. It portrays the turbulent relationship between Juana la Loca (Joanna the Insane, 1479-1555) and Philippe le Beau (Philip the Handsome, 1479-1506) and more particularly her unyielding love after Philip's death, when she was not able to part from him and took his embalmed corpse around on nocturnal wanderings through central-Spain.

Libretto Rage d'Amours : English translation         Nederlandse vertaling
                                                          
more info on the opera
        music/video samples

          

                                                                

                   

Korte Persreacties :

McGonagall-Lieder en Rage d'amours van Rob Zuidam overrompelende dubbel-voorstelling.
Cassiers brengt beide stukken van Zuidam zonder veel zichtbare handeling als geënsceneerde concerten, als muzikale en visuele installaties waarin indringend en onthutsend op de historische gebeurtenissen wordt teruggekeken.
Claron McFadden, Barbara Hannigan en YoungHee Kim zijn ijselijk hoog en extatisch zingende sopranen. Ze leveren fenomenale prestaties in beide stukken, maar die in Rage d'amours maken het meest indruk wegens het extreme karakter van verhaal en vocale uitbeelding.
Kasper Jansen, NRC Handelsblad, 20 juni 2005

Rage d'amours, indringend en betoverend

Eindelijk weer een Nederlandse opera die in muzikaal, dramatisch en scenografisch opzicht de verbeelding prikkelt.
De productie van De Nederlandse Opera is in alle opzichten een succes. Het stuk heeft een aansprekend verhaal, dat de toehoorder zozeer bij de lurven grijpt, dat hij alle bedenkingen over de fragmentarische opbouw en onvoldoende uitgewerkte personages onmiddellijk voor lief neemt.
Zuidam zet direct de toon met een prachtige proloog van een oude vrouw, mooi gezongen door mezzosopraan Hilary Summers. Meteen is duidelijk dat hier muziek klinkt van een componist die begrijpt dat ook een moderne opera gefundeerd moet zijn op aansprekende structuren.
Zuidam treft de hysterie in het hart door voor Johanna niet een, maar drie sopranen in te zetten, die alle drie, en vaak tegelijkertijd, hun volledige vocale spectra, van laaiende, ijselijke hoogten tot terneergeslagen, ingehouden rouw, moeten laten horen. Ze doen dit zeer overtuigend.
Ook orkestraal overtuigt Rage d'amours ten volle. [...] Prachtig is ook dat de muziek meer dan eens kleurt naar de modale polyfone melodiek uit de zestiende eeuw, de tijd waarin Johanna leefde.
Dat de opera ondanks zijn tableau-achtige opbouw toch overkomt als een organisch drama, komt mede door de beelden die regisseur Guy Cassiers erbij heeft bedacht. Het gebruik van videoschermen, met beelden van wassend water of verzengend vuur [...] mist zijn uitwerking niet. Op een indringende, soms betoverende manier weet Cassiers de sfeer van katholieke psychopathologie te schetsen.
Erik Voermans, Het Parool, 20 juni 2005

Claron McFadden, Barbara Hannigan en YoungHee Kim zijn de gedroomde Johanna's. Met hun verschillende timbres in hetzelfde hoge register geven zij de liefdeskreten een krachtig reliëf. Hilary Summers (zieneres) steekt daarbij fraai af met haar bezwerende, diepe altstem. Ook de overige rollen zijn sterk bezet met Romain Bischoff (verteller), Pascal Bertin, Mark Tevis, Quirijn de Lang en Harry van der Kamp. Het Asko en Schönberg Ensemble leveren onder leiding van Reinbert de Leeuw een topprestatie.
Rage d'amours wordt gecombineerd met Zuidams McGonagall-Lieder, waarin naast Claron McFadden, Barbara Hannigan en YoungHee Kim de pianisten Gerard Bouwhuis en Cees van Zeeland voor een meesterlijk aandeel zorgen.
Bela Luttmer, De Telegraaf, 21 juni 2005

Onder alle componisten in Nederland (en misschien moet je dat 'in Nederland' maar gewoon weglaten) is Rob Zuidam degene die je met ieder nieuw stuk weer van je stoel af mept. Hij is de grillige Midas van de muziek, onder wiens handen alle noten in goud veranderen. En die daarbij ook nog ruimte overhoudt om branieachtig met zijn stof te dollen. Zuidam fantaseert, vindt uit, steelt en bouwt aan werken die schaamteloos expressief durven zijn, veelgelaagd, wulps van vorm, eigenzinnig geïnstrumenteerd. Die kortom de Nederlandse nuchterheid ten enen male missen en de luisteraar onderdompelt in koortsige visioenen.
De double-bill met de McGonagall-Lieder was een mooie vondst, ook omdat regisseur Guy Cassiers [...] en decor-licht-video-ontwerper Peter Missotten de twee werken vernuftig met elkaar verbonden.
De voorliefde van Peter Missotten voor trage beeldende processen was een rode draad in beide werken. In de liederen kantelde een brugdeel en kletterden de bloemen en vazen langzaam op de sintels.
In Rage d'amours veranderde het betoverende videodecor langzaam in een alleoverheersend vuur, terwijl op de achtergrond de glazen kist met Philips op sterk water als een Holbein-schildering ten hemel steeg. Wat een beelden.
Vurig werd ook de drievoudig bezette rol van Johanna gezongen door Hannigan, McFadden en Kim: drie totaal verschillende, maar even ongelofelijke stemmen die de gespletenheid van Johanna zonder reserves verklankten.
Mooie rollen ook van Hilary Summers en een vertellende Romain Bischoff. Brandend en sonoor klonken Asko en Schönberg Ensemble onder Reinbert de Leeuw. Verzengend en speels de muziek en het spannende libretto van Zuidam.
Anthony Fiumara, Trouw, 20 juni 2005

Reinbert de Leeuws Asko-Schönberg Ensemble en een dozijn solisten onder aanvoering van de sopranen Claron McFadden, Barbara Hannigan en YoungHee Kim excelleren hier in de kunst van het zwelgen.
[...] aan drama druft Zuidam zijn vingers wel degelijk te branden, en het kunststukje van de gesplitste Johanna brengt hij met puur muzikale middelen tot oplossing. [...] Rage d'amours begint met de grommende proloog van een profetes die voorspelt dat Filips na zijn dood langer door Spanje zal reizen dan bij zijn leven - waarna de beklemming niet meer van wijken weet.
Uit de drievoudige Johanna, aanvankelijk gelijkend op een achtergrondkoortje, maken zich extatische soli los. Na het intermezzo van een gelaarsde poetsvrouw [...] volgt het beeld van een vagevuur of 'nachtelijke pelgrimage met fakkels', waarbij McFadden in gloedvolle wanhoop een geweldige keel opzet. Zuidam durft extreem te zijn, maar kent er ook de muzikale middelen voor.
Roland de Beer, De Volkskrant, 20 juni 2005

Elke maat van Rage d'amours heeft een obsessieve, soms zelfs lugubere schoonheid. Dat laatste is onder andere het geval als de schim van de zeventienjarige Filips in de ruimte klinkt, terwijl Johanna haar teruggekeerde man wil liefkozen. Steeds weer zijn die hooggespannen, rondtollende stijkersklanken te horen, steeds is er het nerveuze slagwerk. Zuidams muziek is in harmonisch opzicht zeer toegankelijk, maar bezit tegelijkertijd inhoud en substantie.
[...] Barbara Hannigan, Claron McFadden en YoungHee Kim, wisselen elkaar telkens af. Zuidam was niet te beroerd om hun de hoogst mogelijke coloraturen voor te schrijven. Hannigan zingt ze met volstrekt onaardse, kristalheldere tonen, McFadden bezit meer warmte en vlezigheid, terwijl Kim prachtig contrasteert met een iets donkerder timbre.
Dat de spanning hoog werd opgedreven, was aan nog twee andere factoren te danken: in de eerste plaats aan de onvolprezen muzikale leiding van Reinbert de Leeuw, die hier zijn Asko-Schönberg Ensemble dirigeerde, en niet in de laatste plaats aan de regie en vormgeving van Guy Cassiers en Peter Missotten. [...] Het complexe samenspel van theater, licht, video en film [...] wordt ook in Rage d'amours virtuoos toegepast. Voorts is de personenregie van Cassiers terughoudend en subtiel, wat alle ruimte voor stemmen en muziek openlaat.
Willem Bruls, de Standaard, 20 juni 2005

 
                         



return to Homepage